De Dokwerker

Vrij man in Duitsland met bloed aan de handen

Net als Klaas-Carel Faber (link) maakte Heinrich Boere dankbaar gebruik van een wet die Adolf Hitler invoerde toen hij voor het eerst het idee kreeg dat Duitsland wellicht toch niet als winnaar uit de Tweede Wereldoorlog zou kunnen komen.

In 1943 besliste Hitler dat iedereen die een Duits uniform had gedragen automatisch Duitser werd. Dit betekende dat iedereen die in Duitsland was op het moment dat de na-oorlogse processen begonnen zij niet veroordeeld konden worden vanwege het simpele feit dat Duitsland nooit onderdanen uitlevert aan andere landen om daar terecht te staan.

Hierdoor ontliepen tienduizende nazi's hun straf. Maar ook 'foute' Nederlanders grepen hun kans want zodra zij de grens tussen Nederland en Duitsland passeerden waren zij ineens vrij man terwijl zij in Nederland gezocht werden wegens misdaden tegen de menselijkheid. Het zou Duitsland weinig interesseren want die wet uit 1943 bestaat nog altijd en wordt dan ook nog steeds toegepast.

Schrijnend voorbeeld is de uit de gevangenis van Breda ontsnapte Faber, maar er waren meer Nederlanders die op nagenoeg dezelfde wijze hun straf konden ontlopen, onder hen waren Heinrich Boere, Theun de Groot, Herbertus Bikker, en Siert Bruins. Het Duits ministerie van justitie liet enkele jaren geleden weten dat zij niet meer strafrechtelijk vervolgd konden worden.

Telkens gaan er echter (ook in Duitsland) nieuwe stemmen op om deze mannen op zijn minst te berechten, een aantal politici in Duitsland vraagt echter doorlopend om nieuwe bewijzen.
Met name de bakermat van het nazisme (Beierren) roert zich kranig als er weer stemmen op gaan oorlogsmisdadigers te vervolgen.

Anno 2012

Je denkt dat de zaak op een gegeven moment wel luwt, de oude rotten (of moeten we zeggen, 'ouwe ratten') wel zijn overleden maar tekens blijkt weer dat er nog misdadigers in vrijheid leven. Zo nu en dan besteed een Nederlandse journalist (Storms, Karskens) aandacht aan een zaak maar het is frustrerend om te zien hoe weinig zin de Duitsers zin heben om mee te werken. Telkens verwijzen zij naar de Hitlerwet om vervolgens hard te roepen "we kunnen niet anders, zo is de wet".
Maar is dit wel zo?

Nieuwe feiten
Dw Duitse wet zegt dat Duitsers niet uitgeleverd kunnen worden aan andere landen om daar terecht te staan. Ook kunnen ze niet worden berecht voor hetzelfde vergrijp. Maar wat wel kan is dat een Duitser zijn eenmaal in een ander opgelegde straf alsnog uitzit in Duitsland (dit zou voor Faber kunnen gelden) of dat er een strafzaak in Duitsland plaats vind als er nieuwe feiten worden aangedragen.
Als een Nederlander tien moorgen pleegt maar er voor negen veroordeeld is kan hij voor dat tiende vergrijp alsnog in Duitsland opgepakt, berecht en veroordeeld worden.

Helaas wijst het verleden uit dat Duitsland niet staat te springen om oude knarren op te pakken. Jarenlang hebben zij in vrijheid kunnen leven, ze zijn opgenomen in een samenleving en de meesten weten wat iemands' achtergrond is en hebben daar allerminst moeite mee. Zeg maar, de bagage die iemand meeneemt. Er wordt niet echt wakker van gelegen en dat heeft natuurlijk alles te maken met de zeer bedenkelijke reputatie die veel bedrijven tijdens de oorlog hebben opgewbouwd.

Veel nazi's zijn na de oorlog gaan werken voor bedrijven die tijdens de bezettingsjaren ook in Nederland vestigingen hadden en gebruik maakten van goedkope werkkrachten. Het Beieren van het Duitsland van heden huist veel oude en nieuwe nazi's. Je mag je hardop afvragen of het ooit tot een verandering van die vermaledijde nazi-wet van Hitler zal komen.

Maar het kan nog gekker

Toen in 2009 twee journalisten van EenVandaag een gesprek opnamen met een verborgen camera met oorlogsmisdadiger Heinrich Boere vroegen zij hem niet om toestemming. Ook de latere uitzending werd zonder zijn goedkeuring op de Nederlandse televisie getoond. De verontwaardiging hier was groot temeer mensen als Faber en Boere tientallen jaren onder de vleugels van de Duitse regering hebben kunnen leven terwijl de nabestaanden van de slachtoffers van deze oorlogs-criminelen met lede ogen toe moesten kijken.
Het openbaar ministerie van Duitsaland was ook verontwaardigd, maar wel om een geheel andere reden. Het Duitse OM heeft een dagvaarding uit doen gaaan naar EenVandaag-journalisten Jan Ponsen en Jelle Visser om voor de Duitse rechter te verschijnen wegens huisvredebreuk en het schenden van de vertrouwelijkheid van het woord.
Gelukkig sprak de Duitse rechter hen op 9 februari 2012 vrij van alle aanklachten.

En toch zal nog wel even duren voordat we voorgoed afscheid kunnen nemen van nazi-Duitsland.

Boere in een notendop
Boere was SS'er en maakte deel uit van het beruchte moordcommando Feldmeijer, samen met onder andere Faber. Na de oorlog werd Boere opgepakt en bekende tijdens de verhoren lid te zijn geweest van het commando dat bekend is geworden vanwege de Silbertanne-moorden (link.) Voordat hij zijn vonnis hoorde wist hij tijdens een van de keren dat hij werd overgebracht naar de gevangenis op zeer eenvoudige wijze te ontsnappen.
In 1949 werd hij bij verstek ter dood veroordeeld wat werd omgezet in levenslang. Vele pogingen om hem uitgeleverd te krijgen zijn mislukt.

Inmiddels zit hij een levenslange straf uit in Duitsland.