De Dokwerker

Film: Cross Of Iron

Eerst een korte beschrijving. Onder de filmposter staat een iets langere beschrijving, wellicht wil je die NIET lezen en gewoon onbevangen de film kijken.

Leeftijdsgrens
Soms krijgt een film een aanduiding acht, soms twaalf jaar. Films over de Tweede Wereldoorlog zijn altijd gruwelijk maar vertellen wel een verhaal dat iedereen moet kennen. Het ene kind kijkt horrorfilms en ligt er niet wakker van. Sommige volwassenen kunnen de beelden uit de Tweede Wereldoorlog niet aanzien.
In principe zou er, vind ik, geen leeftijdsindicatie gehangen moeten worden aan films die over de Tweede Wereldoorlog gaan, immers, het waren ook miljoenen kinderen die toen leden.
Iedereen kan voor zichzelf, en anders ouders voor hun kind, wel bepalen of het het juiste moment is een oorlogsfilm te bekijken.

Korte beschrijving
Het ijzeren kruis was een Duitse onderscheiding die vooral op het einde van de oorlog massaal door de nazi's werd uitgereikt om het moraal erin te houden.
Cross of Iron is de laatste oorlogsfilm uit een reeks van films die groots en vaak met een vleugje verfraaiing werden gemaakt om aan de ene kant een verhaal te vertellen, maar aan de andere kant handig inspeelde op het beladen onderwerp. De film moest uiteindelijk ook geld opleveren.
Films na 1977 waren anders, vaak niet meer zo groots, kleine verhalen werden breed uitgemeten. Cross of Iron is zeer de moeite waard omdat het precies op de balans zit tussen de oude en de nieuwe manier van films maken over de Tweede Wereldoorlog.
Het verhaal speelt zich bovendien af aan het oost-front, iets waarvan we toch veel minder weten dan van wat er zich bij ons in het westen af heeft gespeeld. Ook is het perspectief een andere, niet de helden maar de Duitsers 'vertellen' het verhaal.
Duur: 133 minuten


Uitgebreidere beschrijving
Veel meer vertellen zou zonde zijn. Je ziet de strijd die al verloren is en de jacht op erkenning, namelijk de ontvangst van het IJzeren Kruis.
Sommige Duitsers komen er uiteraard ietwat sympathiek vanaf maar dat kan ook niet anders als er onderlinge strijd is waarbij de een vecht voor zijn land en leven en de ander voor eigen gewin en erkenning gaat.

Zeker omdat dit mijns inziens de laatste uit een boeiende reeks is en de eerste uit een andere niet minder imponerende reeks is dit een van de eerste films die je zou moeten gaan zien als je nog helemaal 'blanco' bent voor wat betreft oorlogsfilms.
Voorloper uit de voorgaande generatie is bijvoorbeeld The Longtest Day uit 1962, opvolger Die Blechtrommel uit 1979.

OVERZICHT FILMS OVER DE TWEEDE WERELDOORLOG